گیربکس دور متغیر

اشتراک :

گیربکس دور متغیر - موتور گیربکس دور متغیر

یکی از رایج ترین روش های کاهش دور خروجی از الکتروموتورها، استفاده از گیربکس دور متغیر (واریاتور) می باشد. این نوع گیربکس ها بصورت مکانیکی دور را به میزان 0.9  تا 0.1 دور خروجی از الکتروموتور کاهش می دهند. مکانیزم کاهش دور دستی بوده و از طریق باز و بسته نمودن پیچی که در بالای این گیربکس ها تعبیه شده است صورت می پذیرد.

موتور گیربکس دور متغیر چیست؟

گیربکس دور متغیر بین الکتروموتور و گیربکس قرار می گیرد و امکان کاهش دور خروجی از گیربکس را در بازه مشخص و بدون نیاز به اینورتر فراهم می آورد. گیربکس های دور متغیر با توجه به توان الکتروموتور ورودی دسته بندی می شوند. هر مقدار توان ورودی بیشتر باشد، گیربکس دور متغیر نیز بزرگتر و قویتر می شود. کاهش دور متداول در این گیربکس ها عموما تا نسبت 1 به 5 می باشد. جنس دنده های گیربکس دور متغیر فولادی و جنس پوسته می تواند فولادی یا آلومینیومی باشد.
مکانیزم عمل گیربکس دور متغیر از طریق انتقال قدرت بوسیله یک مخروط اصطکاکی (آیتم شماره 1) که بر روی شفت موتور قرار می گیرد و یک رینگ اصطکاکی (آیتم شماره 2) که بر روی محور فولادی گیربکس (آیتم شماره 5) می باشد، ایجاد می شود. میزان گشتاور و دور خروجی بین این دو قطعه بوسیله صفحات بادمکی کلاچ (آیتم شماره 4) تنظیم می شود. یک فنر (آیتم شماره 3) که در مرکز شفت گیربکس دور متغیر قرار دارد، فشار بین مخروط اصطکاکی و رینگ را تنظیم می کند. تغییر دور ورودی از الکتروموتور با استفاده از یک رک (آیتم شماره 7) و پینیون (آیتم شماره 6) که با پیچ کنترل گیربکس قابل تنظیم است، ایجاد می شود.
 
موتور گیربکس دور متغیر