انواع باز

اشتراک :

بازها

بازها
 

مشخصات فنی باز

در علم شیمی به موادی باز گفته می شود که پذیرنده ی پروتون باشند. مواد قلیایی در اثر برخورد با اسیدها از خود واکنش نشان می‌دهند، همه آنها وقتی در آب حل می‌شوند به شکل یون هیدروکسید در می‌آیند. این ترکیبات در ساختار خود گروه هیدروکسیل OH- دارند و عموما مزه تلخی دارند. از باز به عنوان قلیا هم نام برده می شود، یعنی به بازهای محلول در آب قلیا می گویند. در واقع بازها غلظت یون هیدرونیوم H3O+ را در آب  کاهش می دهند و در واکنش ها تمایل به گرفتن الکترون دارند.

رنج پی اچ اسید و باز

بازها حالت چرب مانند دارند یعنی محلول بازها می تواند چربی ها را در خود حل کند. بازها باعث تغییر رنگ شناساگرها و خنثی سازی اسیدها می شوند. واکنش بین اسید و باز، خنثی سازی نامیده می شود. در یک واکنش خنثی سازی، یک محلول آبی از یک باز با یک محلول آبی اسید واکنش می دهد تا محلول آب و نمک را که در آن نمک به یون های مولکولی آن جدا شده باشد، تولید کند. اگر محلول آبی با یک محلول نمکی اشباع شده باشد، هرگونه افزودنی مانند نمک از محلول خارج می شود. اکسید و هیدروکسید فلزات با اسید واکنش میدهند تا آب نمک و نمک ایجاد کنند.

معادله شاخص پی اچ

  • باز آرنیوس: طبق نظریه آرنیوس، بازی که در آب حل می شود و گروه هیدروکسید OH- را آزاد کند، باز آرنیوس می نامند.
  • باز برونستد: به ماده ای که گیرنده پروتون یا H+ است، باز برونستد می گویند.
  • باز لوئیس: بر طبق مدل لوئیس، باز به ماده ای گفته می شود که دهنده زوج الکترون است.

ویژگی های عمومی بازها
  • بازهای متمرکز و قوی با سموم و مواد آلی و با مواد اسیدی به شدت واکنش نشان می دهند.
  • دارای طعم تلخ هستند.
  • سطح آن ها بسیار لیز و لغزنده است.
  • هدایت الکتریکی دارند.
  • کاغذ تورنسل را به رنگ آبی درمی آورند.
  • فنولفالتین بی رنگ را به رنگ صورتی تبدیل می کنند.
  • بازها می توانند اکسید، هیدروکسید، و یا کربنات های فلزات باشند.

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
امتیاز: